یه نفر یه ضعفی داره ... یا یه نقصی ... یا یه موردی هست اصن ... مثلا یه مشکلی داره ... یه چیزی که ناخواسته بوده ... نمیتونه و نتونسته رفعش کنه ... شده براش یه حسرت ... یه آرزو حتی ... خب ؟ با این اوصاف منِ نوعی که این قضیه رو میدونم ، آیا درسته که جلوی اون شخص به روش های مختلف همش راجع به همون موضوع صحبت کنم ؟ وَ همش اون ضعف و نقص و مشکل و حسرت و آرزو رو براش یادآوری کنم ؟ درسته ؟ آیا انسانیه این کار ؟!

+ به خدا سپردمت ...