بمونه به یادگار از تاریخ ۱۴ اسفند ۱۴۰۳ که من بالاخره خریدمش ...

+ آرزوی چندین ساله ی من و حسرتِ تمومِ دوران بچگی حسن برآورده شد ... شاید خیلی مسخره به نظر بیاد و برای خیلی ها یه چیزِ دمِ دستی و چیپ باشه ، اما برای ما نه ... هیچ وقت اولویتمون نبوده ولی همیشه توی یه گوشه ای از ذهنمون بهش فکر میکردیم ... خدا رو شکر :)